˂˂Բացիր աչքերդ, հայ ժողովուրդ>> ժողովածուն Վազգեն Առաջինի հոդվածների, քննախոսությունների, հուշերի, խորհրդածումների ընտրանի է:

   Գրքում կաթողիկոսն անդրադառնում է նոր իրականությանը՝ մեր ժամանակներին, որոնք ընթանում են դեպի հասարակական-քաղաքական այլ հավասարակշռություն, որտեղ մարդկությունը փնտրում է պատերազմ, խաղաղ գոյակցություն:

   Վեհափառն այս հարահոսում կարևորում է հայ ժողովրդի նկարագրի պահպանումը, անհատական ու հավաքական առաքինությունների մշակումը, որովհետև պատերազմի դաշտում և մյուս ոլորտներում ˂˂հաղթանակները նկարագրով են շահվում>>:

   Հեղինակը, ˂˂Խրիմյան Հայրիկը՝ որպես դաստիարակ>> հոդվածում քննելով հայ ժողովրդի պատմությունը, հորդորում է գիտակցել, որ այն հեռու անցյալում տեղի ունեցած դեպքերի շարադրանք չէ, այլ մեր ազգային կենսափորձը հարստացնող դասագիրք, որից պետք է սովորել:

   Այսօր, երբ մարդկությունը խելահեղորեն նետված է զարհուրելի պատերազմում, երբ մահն ու ավերն արշավում են հորիզոնից հորիզոն, երբ հազարամյա սկզբունքներն ու արժեքներն անդունդ են գլորվում, Վազգեն Առաջինը սթափեցնում է և ուղղորդում. ˂˂Փրկության լաստը ներսից է գալու>>: