1997-ին ասպարեզ եկած այս հայտնի վեպի հերոսը՝ լրագրող
Մարկ Մառոնյեն, այն տեսության հետևորդն է, ըստ որի՝ սիրո
տևողությունն ընդամենը երեք տարի է, երբ սիրահարվածության
զգացումը խթանող հորմոնները դադարում են գործել, և մարդու
հուզական կախվածությունն ի չիք է դառնում: Մառոնյեի
զգացմունքային ու սեքսուալ տվայտանքները ներկայացված են
հեղինակին բնորոշ հումորի և ինքնահեգնանքի թանձր շեշտերով,
ինչպես նաև էրուդիտ Բեգբեդերին հատուկ մշակութաբանական
բազմազան հղումներով: Ստացվել է զուտ ֆրանսիական ոգով
թեթևաշունչ ու նրբագեղ մի գործ, որը, սակայն, նաև մտորումների
տեղիք է տալիս: