Նրանց անուն-ազգանունը հասկանալի պատճառներով չի տպագրվում մամուլում, նրանք չեն երևում հեռուստաէկրաններին: Նրանց բացառիկ գործողությունների մասին սովորաբար լռում են կամ խոսում տասնամյակներ անց: Երկրի համար ճակատագրական պահին հատուկ պատրաստություն անցած այս եզակի մարդիկ իրենց բացառիկ գործողություններով անուրանալի ծառայություններ են մատուցում հայրենիքին: Բայց սովորաբար նրանց «մոռանում են»:

   Աշոտ Աղաբաբյանի «Թակարդ» գեղարվեստական վեպի հիմքում այդ բացառիկ մարդկանցից մեկի՝ հետախույզ «Ջոն Հանիսյանի» անհավանական թվացող գործողություններն ու դրամատիկ կյանքի պատմությունն է մեր օրերի հերոսամարտում: